Alcohollimiet in België: welke grens geldt in het verkeer?

De vraag klinkt eenvoudig — hoeveel mag u drinken voor u nog mag rijden? — maar het antwoord hangt af van wie u bent en van wat u bestuurt. De alcohollimiet in België bestaat uit twee wettelijke grenswaarden, en de wet kent twee verschillende misdrijven die vaak door elkaar worden gehaald. Hieronder leest u welke grens voor u geldt, wat u sinds 1 september 2026 riskeert en waar een alcoholdossier kan worden betwist.

De alcohollimiet in België: twee wettelijke grenzen

• 0,22 mg/l uitgeademde alveolaire lucht, of 0,5 promille in het bloed. Dat is de algemene grens voor iedere bestuurder.
• 0,09 mg/l, of 0,2 promille. Die strengere grens geldt voor wie een voertuig bestuurt waarvoor een rijbewijs C1, C, C1+E, C+E, D1, D, D1+E of D+E vereist is, en voor wie personen vervoert met een voertuig waarvoor dezelfde medische voorschriften gelden (artikel 34 Wegverkeerswet). In de praktijk gaat het om vrachtwagen- en buschauffeurs, en om taxi’s en ander personenvervoer.

Voor beginnende bestuurders geldt géén afzonderlijke alcohollimiet: zij vallen onder de algemene grens van 0,5 promille. Wel gelden voor hen strengere regels bij de straf. Wie nog geen twee jaar houder is van een rijbewijs B en wordt veroordeeld voor een misdrijf met een motorvoertuig waarvoor een verval van het recht tot sturen mogelijk is (behalve onder meer een overtreding van de tweede graad), krijgt verplicht een verval én minstens het theoretisch of praktisch examen opgelegd (artikel 38, § 5).

Wat riskeert u boven de alcohollimiet?

Sinds 1 september 2026 vermeldt de Wegverkeerswet nieuwe basisbedragen, die met de opdeciemen worden vermenigvuldigd met 1,25. Een boete van 1.600 euro in de wettekst kost u dus 2.000 euro, nog los van de gerechtskosten. Een straf van niveau 1 van het nieuwe Strafwetboek sluit een gevangenisstraf uit: in plaats van een geldboete kan de rechter wel een werkstraf van 20 tot 120 uur, een probatiestraf of een veroordeling bij schuldigverklaring opleggen. Bij verzachtende omstandigheden kan hij ook enkel het verval van het recht tot sturen uitspreken.

Wie binnen drie jaar na een veroordeling wegens alcoholintoxicatie vanaf 0,35 mg/l opnieuw zo’n feit pleegt, riskeert een straf van niveau 2 (artikel 36): een geldboete van 4.000 tot 50.000 euro, en ook een gevangenisstraf behoort dan tot de mogelijkheden. Ook dronkenschap en rijden onder invloed van drugs tellen mee voor die herhaling. Een alcoholslot is bij herhaling in beginsel al verplicht vanaf 0,50 mg/l (1,2 promille).

Voor feiten van vóór 1 september 2026 geldt de regeling van dat moment, tenzij de nieuwe regeling gunstiger is (artikel 2 Strafwetboek). Voor alcoholintoxicatie vanaf 0,35 mg/l bedroeg de geldboete toen 1.600 tot 16.000 euro voor feiten tot 31 januari 2026, en 2.000 tot 20.000 euro voor feiten vanaf 1 februari 2026. Een volledig overzicht vindt u in ons artikel over rijden onder invloed van alcohol.

Rijverbod en onmiddellijke intrekking van uw rijbewijs

Wie boven de grens blaast, krijgt sinds 1 juli 2026 steeds een tijdelijk rijverbod van twaalf uur (artikel 60), los van de latere straf. Daarnaast kan het parket uw rijbewijs onmiddellijk laten intrekken voor vijftien dagen. Wettelijk kan dat vanaf 0,35 mg/l (artikel 55 Wegverkeerswet).

Op grond van een omzendbrief van de minister van Justitie hanteren de parketten intussen in het hele land een drempel van 0,35 mg/l (voordien in de regel 0,50 mg/l). De politierechtbank kan de intrekking op vraag van het parket verlengen met ten hoogste drie maanden (artikel 55bis).

Alcoholintoxicatie is niet hetzelfde als dronkenschap

Dit is het misverstand dat in de praktijk het meest voorkomt: het gaat om twee afzonderlijke misdrijven, elk met een eigen bewijsvoering.

Alcoholintoxicatie (artikel 34) wordt vastgesteld met een meting: de ademanalyse of de bloedproef geeft een cijfer, en dat cijfer bepaalt het misdrijf.

Dronkenschap (artikel 35) is daarentegen een toestand die wordt vastgesteld op basis van uiterlijke tekenen — spraak, gang, coördinatie, gedrag — en waarvoor geen enkele meetwaarde vereist is. Er bestaat dus geen promillegrens vanaf wanneer u “dronken” bent in de zin van de wet.

Het onderscheid is niet academisch. Bij dronkenschap moet de rechter verplicht een verval van het recht tot sturen uitspreken van minstens één maand tot vijf jaar of voorgoed. Bij alcoholintoxicatie is dat verval bij een eerste feit mogelijk, maar in de regel niet verplicht. Iemand die nauwelijks boven de limiet blaast maar zich opvallend gedraagt, kan dus zwaarder worden gestraft dan iemand met een hogere meting.

En als u weigert te blazen?

Wie opzettelijk weigert de ademtest of de ademanalyse te ondergaan, pleegt een afzonderlijk misdrijf (artikel 34, § 2, 3°). De straf is dezelfde als voor wie reed met minstens 0,35 mg/l (0,8 promille): een geldboete van 2.000 tot 20.000 euro en een mogelijk verval van het recht tot sturen. Weigeren is dus geen uitweg. Kunt u om medische redenen niet blazen, dan kan in de plaats een bloedproef worden opgelegd (artikel 63, § 1 Wegverkeerswet).

Hoeveel glazen is dat?

Daar bestaat geen betrouwbare vuistregel. Een standaardglas, zoals een pintje, een glas wijn of een borrel, bevat telkens ongeveer tien gram alcohol. Hoeveel dat in uw bloed betekent, hangt af van uw gewicht, uw geslacht, van wat u gegeten hebt en van de tijd tussen de glazen.

Sommige mensen zitten na twee glazen al boven 0,5 promille, anderen pas later. Wie wil rijden, rekent dus beter niet op een tabel of een app: de enige veilige keuze is niet drinken.

De ochtend erna

Het lichaam breekt alcohol traag af, gemiddeld ongeveer 0,1 à 0,15 promille per uur. Koffie, een koude douche of een stevig ontbijt versnellen dat niet. Wie na een feest tot laat in de nacht dronk, kan de volgende ochtend nog boven de grens zitten. Controles in de vroege ochtend leveren daarom geregeld dossiers op van bestuurders die dachten dat ze “uitgeslapen” waren.

De meting: waar het mis kan gaan

De ademtest aan de kant van de weg is een eerste screening. Het bewijs komt van de ademanalyse met een goedgekeurd toestel, of van een bloedproef. Op uw verzoek wordt onmiddellijk een tweede analyse uitgevoerd, en bij een te groot verschil een derde (artikel 59, § 3). Vraag dat ook uitdrukkelijk: het is een recht, geen gunst.

In het proces-verbaal moeten de gebruikte toestellen, de tijdstippen en de resultaten vermeld staan. Een analyse met een toestel waarvan de ijking niet vaststaat, of een procedure die niet werd gevolgd, kan de waarde van de meting aantasten. Dat nagaan is de eerste stap in elk alcoholdossier.

Niet elke onregelmatigheid leidt tot de nietigheid van het bewijs: de rechter gaat onder meer na of de fout de betrouwbaarheid van de meting heeft aangetast. Lees ook welke rechten u hebt bij een politiecontrole in het verkeer.

Vragen over uw eigen dossier?

Bezorg ons uw proces-verbaal of dagvaarding. Novex Advocaten pleit voor de politierechtbanken van Brussel, Halle, Vilvoorde, Leuven en Aalst, in het Nederlands en het Frans. Gesprekken kunnen ook in het Engels of het Arabisch. Meer over onze aanpak leest u op de pagina advocaat alcohol achter het stuur.

Bel 0484 99 22 72 of mail asfour@novexadvocaten.be.

Meer over onze aanpak: advocaat alcohol achter het stuur.